Zübeyir bisiklet alabilmek için uzun süredir para biriktiriyordu.Okul harçlıklarını,bayram harçlıklarını biriktire biriktire nihayet çok sevdiği bisikleti alacak kadar parası olmuştu.Yaz tatilinde yeni bisikleti ile gezmenin hayalini kuruyordu.
Okulun son haftasıydı.Sınıf arkadaşlarından Mehmet'in anne ve babasını trafik kazasında kaybettiğini öğrenmişlerdi.Hepsi çok üzgündü.Mehmet sınıfta çalışkanlığı ve dostluğu ile bilinen bir arkadaştı.
Mehmet'in babası uzun süredir işsizdi.Bu yüzden çok zor imkanlarla okul ihtiyaçlarını karşılayabiliyorlardı.Zübeyir eve büyük bir üzüntü ile dönmüştü.Arkadaşı için çok üzülüyordu.Zübeyir üzüntüsünün sebebini annesine anlattı.Annesi de çok üzülmüştü.
-İnna lillahi ve inna ileyhi raciun (Allah'tan geldik ve dönüş yine O'nadır) ‘'Rabbimiz rahmet ve merhamet etsin'' dedi.
Zübeyir annesine sarıldı.
-Anneciğim Mehmet anne ve babasını şimdi hiç göremeyecek mi?
-Ölüm geçici bir ayrılıktır oğlum.Nasıl ki başka bir şehre gittiğimizde geride kalan sevdiklerimize kavuşmayı çok isteriz aynı şekilde bizleri bekleyenlerde kavuşma gününü hasretle bekler.Rabbimiz bu yüzden bizlere sevdiklerimizden ayrılmamamız için cennet gibi güzel bir hediye vermiş.Düşün ki Mehmet'in anne ve babası Mehmet'i cennete gitmek üzere bekleme salonunda bekliyorlar.Daha sonra hep beraber hiç ayrılmaksızın cennet gibi güzel bir yerde beraber olacaklar.
-Mehmet bunları duyunca çok sevinecek anneciğim.Hem biliyor musun anneciğim Mehmet'in babası işsizdi.Okul ihtiyaçlarını çok zor karşılıyorlardı buna da çok üzülüyorum.Şimdi onların ihtiyaçlarını kim karşılayacak?
-Bizim Rabbimiz çok merhametli oğlum.Rızkı veren, biz insanların bütün ihtiyaçlarını karşılayan O'dur.Küçücük bir böceğin ihtiyaçlarını gören ve veren Rabbimiz Mehmet'in de ihtiyaçlarını verecektir.Hem Rabbimiz öyle durumda olan insanlar için kullarına zekat ve sadaka vermeyi emretmiştir.Hem bir ayet-i kerimesinde şöyle buyuruyor:
Allah müminlerden canlarını ve mallarını ,karşılığında onlara Cennet vermek suretiyle satın almıştır.
-ALLAH bizden canlarımızı ve mallarımızı nasıl satın alıyor anne?
-Bak bir hikaye dinlemiştim dedenden onu anlatayım sana.
‘' Bir zaman bir padişah sarayında görevli iki adama her birine emaneten birer çiftlik verir ki içinde fabrika,makine,at ,silah gibi herşey bulunur.Fakat şiddetli bir savaş zamanı olduğu için kimsenin elinde ne bir mal ne de can kalıyormuş.
Padişah çok merhametli olduğu için çiftlikleri verdiği o iki askerine çok sevdiği yaverini gönderir.Padişah çok merhametli olduğu için fermanında şöyle der:
-Elinizde olan emanetimi bana satınız.Ta sizin için koruyayım.Şu savaş zamanında sizin onları korumaya gücünüz yetmez.Hem savaş bittikten sonra size daha güzel bir şekilde iade edeceğim.Hem o makine ve fabrikadaki aletler benim namımla benim tezgahımda işlettirecek,hem fiyatı hem ücretleri birden bine yükselecek.Bütün o karı size vereceğim.Eğer kabul ederseniz beş mertebe kar içinde kar elde edersiniz.Eğer bana satmazsanız zaten görüyorsunuz ki hiç kimse elindekini koruyamıyor.Herkes gibi sizde koruyamazsınız.Hem o nazik aletler,şahane madenler çalışmadığı için kıymetten düşecekler.Hem idare ve muhafaza vazifesi de başınıza kalacak.Onlara bakamadığınız için emanete hıyanet cezası çekeceksiniz.İşte bana satmazsanız beş zarar içinde zarara girersiniz.
Hem de bana satmak ise bana asker olup benim adıma kullanmak demektir.Böyle yaparsanız padişahın sevgisini kazanırsınız.
O iki asker padişahın fermanını dinledikten sonra o iki askerden aklı başında olanı dedi:
-Baş üstüne iftiharla çok isteyerek satarım hem bin teşekkür ederim.
Diğeri mağrur kendini beğenmiş,düşünemeyen bütün o kendisine emanet verilen çiftlikleri kendisinin zanneden asker ise :
-Yok padişah da kim oluyor.Ben mülkümü satmam keyfimi bozmam.
DemiÅŸ.
Biraz zaman geçtikten sonra herkes o akıllı askerin padişahın lütfüne mazhar olduğuna şahit olmuş padişahın o çok güzel sarayında mutlu bir şekilde yaşıyormuş.Diğer asi asker ise padişahın sözünü dinlemediği için elinde olan bütün malını kaybetmiş.Görenler hak etti demişler. Çünkü hatasının neticesi olarak Padişahının sözünü dinlemediği için hem mutluluğu gitmiş hem mülkü gitmiş.
İşte bu hikaye ile kendi dünyamıza bakmalıyız Zübeyir..
İşte o padişah ezel ve ebed sultanı olan Rabbimizdir.
Ve o çiftlikler, makineler,aletler ise hayatımızdaki, bedenimizdeki ruhumuz,kalbimiz,bedenimiz,ve onlar içindeki göz,dil,akıl ve hayal gibi iç ve dış duygularımız,organlarımızdır.
O yaver-i Ekrem ise Peygamber Efendimiz (a.s.m) dır.
Padişah'in fermanı ise Kur'an-ı Hakimdir. Ve başta söylediğimiz ayeti bize ferman ediyor.Efendimiz(a.s.m) ile yani yaveri ile bize bu fermanı gönderip emrediyor.
Ve o savaş zamanı ise yaşadığımız bu dünyadır ki durmuyor,dönüyor,bozuluyor kimsenin elinde ne malı ne de mülkü kalıyor.
Zübeyir:
-Peki anneciğim bütün bunları bizler nasıl elimizde tutabiliriz.Bu dünyada bedenimizi,malımızı nasıl koruyabiliriz nasıl sonsuz bir hayatta elimizde kalmasını sağlayabiliriz bunun bir çaresi yok mu?
-Evet var hem de.güzel ve rahatça yapabileceğimiz beş tane çaresi var.
-Nedir anneciğim dedi Zübeyir.
-Emaneti hakiki sahibine satmak oğlum.İşte o satışta beş derece kar içinde kar var.
Mesela; fani geçici olan mallarımız beka bulur ahirette bizlere en güzel şekli ile mükafat olarak verilir.
İkinci karımız cennet gibi güzel bir hediyeyi kazanmış oluruz.
Üçüncü karımız ise her organımızın her duygumuzun kıymeti birden bine çıkar.
Örneğin düşünerek aklımızı kullanırız.Eğer Rabbimizin yarattığı herşeyi Rabbimizin ne kadar büyük olduğunu herşeyi ne kadar güzel yarattığını düşünerek bakarsak Rabbimizin bize verdiği akıl gibi güzel bir nimeti O'nun yolunda kullanmış oluruz, satmış oluruz.Dilimizi Rabbimizin hoşuna gidecek şekilde dualarla,surelerle,namazla,helal yiyerek kullanırsak yine Rabbimizin bize emanet verdiği bu organları O'na satmış oluruz ve karşılığında da mükafatımızı alırız.
Ve bizler çok zayıf ve güçsüzüz.Rabbimizin ise gücü ve kudreti herşeye yeter çünkü herşeyin sahibi Allah'tır.Bu yüzden her konuda Rabbimizden yardım dileyerek Ona sığınmalıyız.
Beşinci karımız ise Rabbimiz için yaptığımız tüm ibadetler ve okuduğumuz duaların,tespihlerin hepsi ahirette en çok ihtiyacımız olduğu zamanda cennet meyveleri olarak bizlere ikram edilecek oğlum.
Eğer Rabbimizin emrettiği gibi bize emanet olarak verdiği canlarımızı ve mallarımızı Allah'a satmazsak tıpkı hikayedeki kendini beğenmiş asker gibi hata yapmış oluruz.Hem Rabbimizin güzel mükafatlarından ve cennetten mahrum kalırız.
Bu yüzden sahip olduğumuzu sandığımız herşey Rabbimizin bize birer emanetidir.Ve O'nun hoşuna gidecek şekilde hepsini kullanmalıyız ki karşılığında cenneti almak suretiyle satmış olalım.
-Bütün bunları öğrendiğim için çok mutluyum anneciğim.Mehmete anlattığımda o da çok sevinecektir.Teşekkür ederim anneciğim dedi Zübeyir.
Yeni şeyler öğrenmişti.Bisiklet için biriktirdiği o kadar paranın aslında Rabbinin bir emaneti olduğunu düşündü ve emaneti hakiki sahibine satmaya karar verdi.
Nasıl mı?
Zübeyir bu parayı arkadaşı Mehmet'in ihtiyacları için kullanacaktı.Bu sayede cennette en güzel bisiklete ve daha fazlasına sahip olacağını öğrenmişti.Çünkü Rabbimiz cömerttir ve cömert olanları sever.
Yazar:S.DEMÄ°REL
Â
Dipnot:Lütfen alıntıladığınız kısımların linkini belirtiniz. Aksi takdirde
"Hak" dava edilecektir... Yazarların emeğine saygı gösteriniz...
Forumdaki ilgili Link;
http://www.nurtalebesiyiz.biz/cennet-karsiliginda-satilan-bisiklet-t4702.html?t=4702
|
istiÄŸfarla...........
maÅŸallah
sunumu burdan bilgisayarınıza ...
Allaha inanmalıyız. Allaha inanan i...
Dünya ancak herkes mü'min olduğund...
Evet ilk kez gördüğümde ben de ç...
çok şaşırtıcı
çok ğüzel olmuşşşşşşşş&nbs...
insanlara iyiliÄŸi