Risale Çocuk

^{Çok heyecanlı, bir o kadar da endişeliydim. İlk kampım olacaktı bu benim. Annemi özleyecek miydim yoksa orada çok mu eğlenecektim bilmiyordum. Kampın bir önceki günü hazırlanmaya başladım bu sefer de orada nasıl giyinmeliyim diye aklıma bir soru takıldı ama yine de zar zor hazırlandım annemin yardımıyla. Akşam oldu, hep kampı düşündüm uyuyamadım.}

^{Sabah olunca aceleyle çıktık. Annemler beni bıraktılar, o anda daha çok endişelenmeye başladım. Sonra ablalarımızı gördüm Nur içinde gülüyorlardı, bize şefkatle yaklaştılar. İlk dersimiz çok güzel ve anlayacağımız şekilde geçti. Ders aralarımızda  ilahi söylüyor ya da oyun oynuyorduk, sonra akşam oldu. Tabi ilk gecemiz diye konuşmaktan uyuyamadık. Ertesi gün kahvaltıda nerdeyse sevdiğimiz her şey vardı. Kampa ve arkadaşlarıma çok alıştım. Sürprizler de vardı kampta. Pastalar, tatlılar hep gönderiliyordu bize... İlk kampım süperdi. Takii son gün kampım bitene kadar. Ağladım alışmıştım çünkü, ablalardan ayrılmayı hiç istemiyordum. Oradaki bütün kardeşlerimle iyice sarıldık ve ayrıldık. Eve geldiğimde çok değişik hissettim ama kamptaki yaptığımız şeyleri uygulamaya çalıştım çok güzel ve eğlenceli bir kamptı. Risale-i Nurları tanıma ve Nur Talebesi olma yolunda yeni bir adım attığımı hissettim. İlk kampımdı ve 9 yaşındaydım şimdi 11 yaşandayım ve 7 kampa katıldım elhamdulillah}
 

^{Yazan: ZEYNEP EBRAR}

^KIZILCAN

^YAŞ:11

^{Risale-i Nur gibisi varmı bu dünyada}

^{İnsana huzur mutluluk verir okunduğunda}

^{İnsanların aklına yatacak delillerle}

^{Anlatır gerçeği}

^{Laleyi gülü sevdiğim gibi}

^{En sevdiğim kitaplardan biri}

^{Risale-i nurdur bu asrın engüzel eseri}

^{İnsanlara allah-ı ahireti hatırlatır}

^{Nuruyla aydınlatır her yeri}

^{Senelerce lezzet alarak binlerce kişi tarafından  okunmuş bu eseri}

^{Herkes tanımalı bilmeli,okumalı sevmeli}

^{Kim ne zorlukları aşarak yazmış herkes öğrenmeli}

^{Kur'an-ın tefsiri olan bu eseri}

^{Okumalıyız binlerce kez}

^{Okumalı herkes}

^{Yazan:Nurefşan Aytekin}

^{Benim adım Zeynep. Benim bir ağabeyim var. Ağabeyimin adı Umut. 10 yaşında ve engelli. O, Down Sendromlu. Umut çok düzgün konuşamıyor. Bizim gibi okula gidiyor ama alt sınıfa gidiyor. Umut bizim gibi dersler yapamıyor. Okumayı yeni öğreniyor. Özel eğitimlere gidiyor. Ben Umut'a derslerinde yardım ediyorum.}

^{Geçen sene ikimiz de öğlenciydik. Ama bu sene ben öğlenciyim, Umut sabahçı. Onun için çok oyun oynayamıyoruz. Birbirimizi özlüyoruz. Ben akşam geldiğimde Umut bana kapıyı açıyor. Ve "Zeynep Selam, nasılsın?" diyor. Ödevlerimiz bittikten sonra aşağıya odama inip oyun oynuyoruz. Odamızdan çıktıktan sonra müzik dinliyoruz ya da çizgi film izliyoruz. Ben Umut'u çok sevdiğim için ona güzel davranıyorum.}

^{Başka engelli çocuklara da iyi davranmak gerekir. Çünkü bizim de başımıza gelebilir. Bir film izlemiştim. Orada çok akıllı bir adam kaza geçirmişti. Eskiden olanları hep unutmuştu. Ve yapacağı şeyleri de unutuyordu. Engelli insanlara kötü davrananları uyarmak önemli bir şeydir.}

^{Yazan: Emine Zeynep [7 Yaşında]}

^{Risale Çocuk: Eseriniz Kur'an çalışmalarınız için bir önsöz mü yoksa nihayet mi?}

^{Nurdan Damla:- Kur'an ilahi bir mucize ve biz o mucizenin çevresinde dolanıp duran}

^{aciz beşerleriz. Bu eser yaptığım çalışmalar içinde elbette ki ne ilk ne de son}

^{olacaktır. Sonu gelmeyen bir ilim irfan yolundayız hamdolsun. Sahili olmayan}

^{bir denizin kıyısında hep dolaşacağız inşaallah. Kur'an'ın şifahi kaynaklarından}

^{reçeteler derleyip başta kendi dertlerimize ve sonra da toplumun ve fertlerin}

^{sıkıntılarına yetişme meselesidir.}

Çizen Mustafa Tahsin Alpaydın

^{Aramızda Uhuvvet}

^{Nifak Ve Şikak Yerine}

^{Vifak Ve İttifak Gibi Güzel Hasletlere}

^{Hepimizin İhtiyacı Vardır Bence}

^{Bunları Gerçekleştirelim, Verelim Elele}

^{Halıkımız Malikimiz Mabudumuz Bir}

^{Bir Birler, Vahdet Ve Tevhidi}

^{Muhabbet Ve Uhuvveti}

^{Küreleri Birbirine Bağlayacak Zincirleri,}

^{İşte Gerektirir Birliği}

^{Bir Birler, Birliği Gerektirirken}

^{Örümcek Ağı Gibi Ehemmiyetsiz}

^{Fani Dünya Gibi Değersiz}

^{Nifak Ve Şikakı, Kin Ve Adaveti}

^{Kalbin Ölmemiş, Aklın Sönmemiş İse}

^{Anlarsın Elbette...}

^{Yalnızca Adavete Ederiz Adavet}

^{Niza'a Vermeyiz Ehemmiyet}

^{İşte Kardeşlik Budur}

^{Dersanemizde Bolca Bulunur...}

^{Yazan: Zehranur Karagedik}